Prof. Albert Dunning (1936-2005)

Wybitny holenderski muzykolog, badacz muzyki dawnej i związków muzyki holenderskiej i włoskiej. Studiował na Uniwersytecie w Amsterdamie, gdzie w 1969 roku obronił pracę doktorską pt. Die Staatsmotette 1480-1555. W latach 1968-1970 wykładał na Uniwersytecie w Tübingen oraz prowadził badania naukowe w Wiedniu i Monachium. Następnie wykładał w Rzymie (Istituto Storico Olandese), Syracuse (Syracuse University, USA), Poitiers (Université de Poitiers), Amsterdamie (Vrije Universiteit), Utrechcie (Universiteit Utrecht) i Wassenaar (Netherland Institute of Advanced Studies). W 1988 związał się na stałe z Facoltà di Musicologia Università degli studi di Pavia w Cremonie.

Zainteresowania naukowe Profesora Alberta Dunninga koncentrowały się głównie na muzyce XVIII wieku. W swoich publikacjach zajmował się też historią drukarstwa muzycznego w Holandii. Prowadził rozległe badania źródłowe, które zaowocowały przygotowaniem serii publikacji nutowych (Pietro Locatelli "Opera Omnia", "Monumenta Musica Europea") oraz książkowych ("Speculum Musicae", "Studi sulla Storia della Musica in Lombardia"). Ważnym wydarzeniem naukowym było ustalenie przez Profesora Dunninga, że autorem Sei Concerti Armonici jest kompozytor holenderski Wilhelm van Wassenaer (1692-1766), a nie, jak sądzono wcześniej, Pergolesi, Ricciotti i inni. Dzięki swojej pasji badacza, naukowca i wykładowcy zyskał liczne grono współpracowników, wychowanków i przyjaciół, którzy uczcili 65. rocznicę Jego urodzin Księgą Pamiątkową pt. Album Amicorum Albert Dunning (Turnhaut 2002).